Pvc zeildoek vis zwembad

De weiden stimuleren het menselijk welzijn en de economieën van kustgemeenschappen, maar het is bekend dat afvalmateriaal van de aquacultuur van vinvissen de zeegraspopulaties wereldwijd heeft beschadigd.

Voor de kust van Cyprus in de Middellandse Zee zijn echter veel viskwekerijen verplaatst naar diepere wateren - en op de zeebodem onder hun vorige locaties bloeien de weiden opnieuw.

In een paper in Marine Environmental Research zeggen onderzoekers dat dit een positief voorbeeld kan zijn van hoe je elders in de wereld kunt werken.

Het onderzoek werd geleid door promovendus Demetris Kletou van de University of Plymouth en onderzoeksassistent Periklis Kleitou, die ook allebei bij MER op Cyprus werken. Het betrof ook hoogleraar Mariene Biologie Jason Hall-Spencer en hoogleraar Mariene Ecologie Martin Attrill.

Het richtte zich op de bodems van Posidonia oceanica, die een van de belangrijkste maar bedreigde kustecosystemen in de Middellandse Zee vormen.

Toen in het midden van de jaren negentig de viskweek begon rond Cyprus, werden kooien boven de zeegrasvelden afgemeerd, maar naarmate de productie toenam, werden ze naar diepere wateren verplaatst.

Om de impact hiervan te beoordelen, hebben wetenschappers vier observatielocaties opgezet in de buurt van grote viskwekerijen die onlangs waren verplaatst, waarbij ze een reeks metingen hebben uitgevoerd over een periode van vijf jaar op 11 vaste percelen binnen elke locatie.

Hierbij werd gekeken naar het percentage zeegrasbedekking, scheutdichtheid, het percentage plagiotrope wortelstokken, scheutblootstelling, bladmorfometrie en het gehalte aan organische stof in het sediment en de korrelgrootte.

De resultaten toonden aan dat de zeegraslimieten op alle locaties waren gevorderd met tussen 1,2 cm en 9 cm per jaar. De achteruitgang was het meest uitgesproken op een locatie die het dichtst bij de stad Limassol lag, en was te wijten aan andere omgevingsfactoren, aangezien deze het verst verwijderd was van viskweekactiviteiten.